Nalewka na aronii

Aronia przywędrowała z Ameryki Północnej, ale od dawna rośnie w polskich ogrodach i świetnie nadaje się na nalewki. Owoce zbiera się w pełni dojrzałe, a przed zalaniem przemraża w zamrażarce. Nalewka wymaga cierpliwości: swój szlachetny smak, bez cierpkiego posmaku, osiąga dopiero po dwóch latach w butelce.

Przygotowanie

1. Owoce przemroź w zamrażarce przez co najmniej dobę. Jeśli zalewasz w szkle, poczekaj, aż ogrzeją się do temperatury pokojowej, bo zimne szkło zalane mocnym alkoholem potrafi pęknąć.
2. Wsyp aronię do słoja do 4/5 objętości.
3. Wymieszaj spirytus z wódką (wyjdzie ok. 65%) i zalej owoce pod korek, tak by żaden nie wystawał nad powierzchnię.
4. Odstaw na 3–5 miesięcy. Im cieplej w pomieszczeniu, tym krócej.
5. Zlej pierwszy nalew, a owoce w słoju zasyp cukrem (0,8 kg na każde 10 l pojemności naczynia, czyli ok. 400 g na słój 5 l).
6. Po miesiącu, gdy cukier się rozpuści, zlej drugi nalew (likier).
7. Owoce zmiksuj blenderem, przełóż do płóciennego woreczka i odwiruj w sokowirówce albo dobrze wyciśnij. Uzyskany sok dodaj do likieru.
8. Do pierwszego nalewu dodawaj likier do smaku, a gdy nalewka jest zbyt mocna, rozcieńcz ją czystą wódką.
9. Jeśli chcesz, dodaj kilka kropli ekstraktu z cynamonu, goździków, kardamonu lub imbiru. Korzennych przypraw ma być naprawdę niewiele.
10. Odstaw do sklarowania, zlej znad osadu i rozlej do butelek. Leżakuj w ciemnym miejscu co najmniej rok, najlepiej dwa lata.

Porada mistrza

Przejrzała aronia bywa mdła. Jeśli nalewka wyjdzie płaska w smaku, przy zestawianiu dodaj odrobinę wyraźnie kwaśnego nalewu, np. z czarnej porzeczki albo żurawiny. Aroniówka pasuje do pasztetów, wędlin i pieczeni, a kieliszek warto podać do steku.

Aronię zbiera się późnym latem i jesienią, jak wszystkie owoce późnych odmian. Przemrożenie doda nalewowi naturalnej słodyczy. Butelki trzymaj w ciemnej, chłodnej piwnicy lub spiżarce, gdzie temperatura jest przez cały czas taka sama. Korkowane butelki układaj poziomo, żeby korek nie wysychał.