Morelówka na miodzie, czyli królowa nalewek

Tak nazywała tę nalewkę babcia Stefania, ukochana babcia autora. Nadają się do niej tylko krajowe morele: małe, okrągłe, z czerwonym rumieńcem i nie do końca dojrzałe. Duże, żółtawe, przejrzałe owoce albo odmiany z charakterystycznym dzióbkiem dają nalew smaczny, ale mętny i bardzo trudny do sklarowania.

Przygotowanie

1. Morele umyj i przekrój na połówki. Co piątą zostaw z pestką.
2. Wypełnij owocami nieco ponad połowę słoja lub gąsiora.
3. Miód rozpuść w kąpieli wodnej i zalej nim morele tak, żeby były całkowicie przykryte. Odstaw na dobę.
4. Wlej spirytus do 3/4 objętości naczynia i wstrząśnij.
5. Po kilku dniach dolej czystej wódki pod korek, żeby nie zostało powietrza.
6. Przechowuj w temperaturze pokojowej 3 miesiące, w chłodnym pomieszczeniu do pół roku. Potem zlej pierwszy nalew i odstaw w ciemne miejsce do sklarowania.
7. Owoce zasyp cukrem (ok. 0,7 kg na słój 10 l, czyli ok. 350 g na słój 5 l) i energicznie wstrząśnij, by cukier równo je pokrył.
8. Po miesiącu zlej likier morelowy i dodaj do sklarowanego nalewu według smaku. Zbyt esencjonalną nalewkę rozcieńcz wódką. Ostateczny smak ułoży się po tygodniu.
9. Po ustaniu rozlej do butelek i leżakuj pół roku.
10. Owoce z nalewki rozłóż na blasze, oprósz cukrem pudrem i podsusz w piekarniku. Przechowuj w słoju jako dodatek do ciast.

Porada mistrza

Gęstego osadu z klarowania nie wylewaj: zlej go do słoika i dodawaj do sosów, marynat i podlewania pieczeni. Morelówka to ulubiony trunek pań. Jej łagodny smak myli też gości z daleka, którzy biorą ją za coś słabszego, więc nalewaj rozważnie. Wytrawniejszą wersję znajdziesz w przepisie na morelówkę półwytrawną.

Morele zbiera się latem. Morelówka po półrocznym leżakowaniu jest dopiero na początku drogi: każdy kolejny rok w chłodnej piwnicy jej służy. Butelki trzymaj w ciemnej, chłodnej piwnicy lub spiżarce, gdzie temperatura jest przez cały czas taka sama. Korkowane butelki układaj poziomo, żeby korek nie wysychał.