
Gęsi
Anser anser, A. fabalis, A. albifrons
Gęgawa, gęś zbożowa i białoczelna. Ciemne, pełne smaku mięso na świąteczny stół.
Elementy tuszy
Wskaż część na rysunku, żeby zobaczyć, do czego się nadaje i z jakimi przepisami ją przygotować.
1Pierś
Najwięcej mięsa, chudego i delikatnego. Na kotlety, pierś na grzance albo terinę. Łatwo ją przesuszyć.
2Udka
Ciemniejsze i bardziej ścięgniste. Na potrawkę i do duszenia w winie. Trzeba je dobrze dopiec.
3Skrzydła
Mało mięsa. Do rosołu i sosu, a w małych ptakach zostają przy tuszce.
4Korpus (grzbiet i szyja)
Kości z resztkami mięsa po odjęciu piersi i udek. Na rosół, wywar i sos.
Cała tuszka
Młode ptaki najlepiej piec w całości, okryte słoniną albo boczkiem. Stare lepiej dusić albo przeznaczyć na rosół i pasztet.
Przepisy: Dzika gęś pieczona w podgardlu, Dzika gęś faszerowana
Podroby: wątróbki, serca, żołądki
Na pasztet, farsz albo do sosu.
Charakterystyka mięsa
Dzikie gęsi mają ciemne, chude i mocno aromatyczne mięso, bez grubej warstwy tłuszczu znanej z gęsi hodowlanej. Młode ptaki są kruche, starsze bywają twarde i wymagają cierpliwości. Wiek gęsi najłatwiej poznać po dziobie: u młodej jest miękki i łatwo się ugina, u starej twardy.
Na pieczyste najlepsza jest gęgawa, ale gęś zbożowa i białoczelna też świetnie się sprawdzą. Polowania odbywają się głównie na trasach przelotów, a te czujne ptaki trudno pozyskać, więc są cenionym trofeum.
Części tuszy i do czego się nadają
| Część | Najlepiej |
|---|---|
| Tuszka młodej gęsi | pieczeń w całości, w podgardlu, nadziana jabłkami |
| Piersi | smażone na różowo albo pieczone krótko |
| Udka | duszone, pieczone długo pod przykryciem |
| Tuszka starej gęsi | pasztet, duszenie w czerwonym winie |
| Skóra z dwóch gęsi | gęś faszerowana |
| Kości, szyja, podroby | rosół, wątróbka do farszów |
Po polowaniu
Gęś po oskubaniu i wypatroszeniu wymocz w kilku zmianach wody. Jeśli ma poczekać na specjalną okazję, zapakuj ją szczelnie w folię i zamroź. Jak to zrobić dobrze, opisujemy w poradniku Jak przechowywać i mrozić dziczyznę.
Czy dziką gęś trzeba marynować
Tak, przed pieczeniem warto. Świeżą albo rozmrożoną gęś włóż na noc do zalewy mocno słonej, a słabo octowej: 1 szklanka octu na 5–6 szklanek wody, a soli tyle, co do mocno solonej zalewy na ogórki. Ilość soli dopasuj do wielkości ptaka i tego, czy jest tłusty. Do zalewy dodaj ziele angielskie, liść laurowy, pieprz, goździki, rozmaryn, majeranek, czosnek i drobno pokrojoną włoszczyznę. Starsze gęsi możesz zamiast tego zamarynować w czerwonym winie.
Jak piec: temperatury i czasy
Klasyka to gęś pieczona długo pod przykryciem, w podgardlu. Dno żeliwnej brytfanny z pokrywą wyłóż cienkimi plastrami podgardla wieprzowego. Gęś natrzyj masłem klarowanym albo oliwą z majerankiem, nadziej obierkami z kwaśnych jabłek i kilkoma wędzonymi śliwkami, okryj plastrami podgardla i przypnij je wykałaczkami. Możesz też piec gęś w rękawie.
| Etap / element | Temperatura | Czas (orientacyjnie) |
|---|---|---|
| Pierwsze obsmażenie bez przykrycia | 220–230°C | 15 min |
| Pieczenie po podlaniu wrzątkiem, pod przykryciem: młoda gęś | 160–175°C | 2,5–3 godz. |
| To samo: stara gęś | 160–175°C | do 6 godz. |
| Rumienienie w glazurze z musztardy i miodu | 180°C, bez przykrycia | 15–20 min |
| Pierś smażona na różowo | mocno rozgrzana patelnia | 4–6 min z każdej strony, w środku 57–60°C |
| Gęś faszerowana | 175–180°C | ok. 1 godz. na każdy kilogram |
Miękkość sprawdzaj co 15 minut, bo czas zależy od wieku i wielkości ptaka. Jeśli źle ocenisz wiek i młodą gęś będziesz piec jak starą, mięso zsunie się z kości mostka i żeber. Kobiety w ciąży, małe dzieci i osoby z obniżoną odpornością powinny jeść pierś gęsi dopieczoną do co najmniej 74°C.
Upieczoną gęś podaj z sosem żurawinowym albo borówkowym. Na wielkie okazje przygotuj gęś faszerowaną z dwóch ptaków: skórę zdejmuje się w całości, mięso miele się z masłem, żółtkami i śmietaną, a potem wypełnia nim skórę i piecze.
Wartości odżywcze
W 100 g surowego mięsa gęsi bez skóry jest orientacyjnie około 160 kcal, 22–23 g białka i 7 g tłuszczu (według danych USDA dla gęsi hodowlanej). Dzikie gęsi są zwykle chudsze, więc mają mniej tłuszczu i kalorii. To mięso bogate w żelazo i witaminy z grupy B.
Gdzie zdobyć i kiedy
Dzikie gęsi pochodzą głównie z polowań. Sezon trwa od jesieni do zimy, a w kilku województwach zachodnich jest dłuższy. Terminy znajdziesz w tabeli na tej stronie i w kalendarzu polowań. Czasem można je kupić w sklepach z dziczyzną, ale najczęściej trafiają do kuchni prosto od myśliwych.
Najlepsze przepisy z dzikiej gęsi
Wszystkie dania znajdziesz na stronie przepisy z dzikiej gęsi. Podobnie przyrządza się dzikie kaczki.
Najczęstsze pytania
Jak długo piec dziką gęś?
Najpierw 15 minut w 220–230°C, potem pod przykryciem w 160–175°C od 2,5 godziny dla młodej do nawet 6 godzin dla starej gęsi. Miękkość sprawdzaj co 15 minut.
Jak poznać, czy dzika gęś jest młoda?
Po dziobie. U młodej gęsi jest miękki i łatwo się ugina, u starej twardy.
W czym marynować dziką gęś?
Na noc w zalewie mocno słonej i słabo octowej, z korzeniami, czosnkiem, ziołami i włoszczyzną. Starsze gęsi możesz marynować w czerwonym winie.
Co zrobić ze starej dzikiej gęsi?
Pasztet albo gęś duszoną w czerwonym winie. Kości i szyja dają dobry rosół.
Kiedy można polować
Okresy polowań według rozporządzenia ministra właściwego do spraw środowiska. Świeża dziczyzna z polowań jest najłatwiej dostępna właśnie w tych miesiącach.
-
gęś zbożowa i białoczelna
1 września – 21 grudnia
W województwach zachodniopomorskim, lubuskim, wielkopolskim i dolnośląskim do 31 stycznia.
-
gęgawa
1 września – 21 grudnia
W województwach zachodniopomorskim, lubuskim, wielkopolskim i dolnośląskim do 15 stycznia.
Jeśli okres zaczyna się lub kończy przy dniach wolnych od pracy, przesuwa się na pierwszy lub ostatni z tych dni. Przed polowaniem sprawdź aktualne przepisy i roczny plan łowiecki obwodu. Pełny kalendarz polowań.