Dziki królik
Oryctolagus cuniculus
Jasne, delikatne mięso, łagodniejsze od zająca. Szybkie w przygotowaniu i wdzięczne w kuchni.
Elementy tuszy
Wskaż część na rysunku, żeby zobaczyć, do czego się nadaje i z jakimi przepisami ją przygotować.
1Comber (grzbiet)
Najkruchszy i bardzo chudy. Do pieczenia w całości, krótko i na różowo, albo w śmietanie.
2Skoki (tylne udźce)
Mięsiste i ścisłe. Do duszenia, na pieczeń z marynaty i zrazy.
3Łopatki (przednie skoki)
Drobne i ścięgniste. Do duszenia, na potrawkę i pasztet.
4Żebra, szyja, brzuszek
Mało mięsa. Na wywar, pasztet i sos.
Podroby: wątróbka, serce
Do smażenia, na pasztet i farsz.
Charakterystyka mięsa
Dziki królik ma mięso jaśniejsze i delikatniejsze niż zając, o łagodnym smaku zbliżonym do królika hodowlanego, ale bardziej aromatyczne i chudsze. W Polsce występuje lokalnie, głównie na zachodzie kraju.
Jak przygotować
Nie wymaga długiego marynowania. Najlepiej duszony w białym winie z musztardą i tymiankiem, w śmietanie z grzybami albo pieczony z boczkiem, który chroni chude mięso przed wysuszeniem.
Części tuszy
Comber, skoki (udźce), łopatki.
Kiedy można polować
Okresy polowań według rozporządzenia ministra właściwego do spraw środowiska. Świeża dziczyzna z polowań jest najłatwiej dostępna właśnie w tych miesiącach.
-
1 listopada – 31 grudnia
W drodze odłowu do 15 stycznia.
Jeśli okres zaczyna się lub kończy przy dniach wolnych od pracy, przesuwa się na pierwszy lub ostatni z tych dni. Przed polowaniem sprawdź aktualne przepisy i roczny plan łowiecki obwodu. Pełny kalendarz polowań.